Technologia dwuźródłowych pomp ciepła przyczynia się do ekologicznego i niskoemisyjnego rozwoju

W kontekście ciągłego doskonalenia celów „podwójnej emisji dwutlenku węgla”, 

dwuźródłowe pompy ciepła, jako ważna ścieżka techniczna komplementarności multienergetycznej, 

przyspieszają przejście od zastosowań demonstracyjnych do promocji na dużą skalę. 

Technologia ta umożliwia inteligentne przełączanie i skoordynowane wykorzystanie źródeł chłodu i ciepła poprzez połączenie odnawialnych źródeł energii powietrza i wody, 

wykazując wyższą wydajność systemu i stabilność operacyjną w złożonych warunkach klimatycznych i warunkach wielu obciążeń.

W porównaniu z tradycyjnym systemem z pojedynczą pompą ciepła, pompa ciepła z dwoma źródłami może skutecznie złagodzić problem pogorszenia wydajności w ekstremalnych warunkach klimatycznych. 

Optymalizując dobór źródła ciepła i strategię sterowania systemem, znacząco poprawiono kompleksowy współczynnik efektywności energetycznej (COP), 

przy jednoczesnym zmniejszeniu częstotliwości rozruchów i wyłączeń urządzeń oraz obciążenia podziemnej wymiany ciepła, co ma pozytywne znaczenie dla wydłużenia żywotności systemu. 

Praktyka branżowa pokazuje, że w północnych obszarach ciepłowniczych i budynkach użyteczności publicznej o dużych wahaniach obciążeń chłodniczych i grzewczych, 

kompleksowy wskaźnik oszczędności energii w systemach pomp ciepła z dwoma źródłami może osiągnąć od 20% do 40%.

Z punktu widzenia zastosowań dwuźródłowe pompy ciepła są stopniowo wdrażane w scenariuszach takich jak szkoły, szpitale, centra danych, kompleksy handlowe i nowe parki przemysłowe. 

Szczególnie w czystym ogrzewaniu, wymianie kotłów węglowych i energooszczędnych projektach renowacji starych budynków, jego zaleta polegająca na zrównoważeniu wydajności i stabilności staje się coraz bardziej widoczna. 

Ogólnie rzecz biorąc, technologia dwuźródłowych pomp ciepła przechodzi od innowacji na poziomie pojedynczego urządzenia do etapu integracji systemu i zastosowań inżynieryjnych.